تست ژئوممبرین HDPE ؛ از مقاومت شیمیایی تا ماندگاری در محیط
تستهای عملکردی مهم برای ژئوممبرین HDPE
1. آزمون قرارگیری در معرض محیط (Exposure Test)
برای ارزیابی مقاومت در برابر نور خورشید، UV، دما، رطوبت و مواد شیمیایی، این تست به دو صورت طبیعی و شتابیافته انجام میشود.
روشهای رایج:
- آزمون شتابیافته با لامپ UV و کنترل دما/رطوبت
- آزمون طبیعی با قرارگیری در فضای باز
- غوطهوری در محلولهای شیمیایی
2. آزمون نفوذپذیری بخار آب (Water Vapor Transmission Test)
این تست میزان بخار آبی را که از ژئوممبرین عبور میکند، اندازهگیری میکند. کنترل رطوبت در بسیاری از پروژهها اهمیت دارد.
مراحل کلیدی:
- آمادهسازی نمونه با سطح مشخص
- اعمال بخار در یک سمت و محیط خشک در سمت دیگر
- اندازهگیری بخار نفوذکرده طی 24 ساعت
- گزارش بر اساس g/m²/24h
تفسیر نتایج تستها
برای اطمینان از کیفیت ژئوممبرین، دادههای زیر بررسی میشوند:
- مقاومت در برابر UV: نباید نشانهای از شکنندگی یا ترک باشد
- میزان نفوذپذیری: باید زیر حد استاندارد باشد
- پایداری شیمیایی: تغییر فیزیکی یا رنگی مشاهده نشود
استانداردهای مرتبط
- ISO 15105 و ASTM E96: آزمون بخار آب
- ASTM G154 و G155: آزمون پیرسازی شتابیافته و طبیعی
- ASTM D543: مقاومت شیمیایی مواد پلاستیکی
نتیجهگیری
تستهای عملکردی ژئوممبرین HDPE نشان میدهند که آیا این لایه میتواند در شرایط واقعی دوام آورد یا خیر. بدون این تستها، خطرات زیادی متوجه پروژههای زیرساختی خواهد بود.
